芫荽

芫荽

uêng5 sui1
芫荽

Definition

Chinese definition

又名「胡荽」,俗称「香菜」。一年生草本植物。叶互生,羽状复叶,茎和叶有特殊香气,花小,白花。果实圆形,可做香料,也可入药。嫩茎和叶可以用来调味。 元秦简夫《东堂老》第三摺:「卖菜也,青菜白菜赤根菜,芫荽葫萝卜葱儿呵。」 *芫荽,揭阳揭东有读[huang5 sui1],惠来潮阳有读[nguang5 sui1] 芫,疑母。疑母字读h-者,如:鱼[he5]、瓦[hia5]、蚁[hia6]、岸[huan7]、额[hiah8]

Regional readings

4 regions
Shantou uang5 sui1
Jieyang uang5 sui1
Chaoyang uang5 sui1
Chenghai uang5 sui1

Mandarin

香菜

Related entries