芫荽
uêng5 sui1
Definition
Chinese definition
又名「胡荽」,俗称「香菜」。一年生草本植物。叶互生,羽状复叶,茎和叶有特殊香气,花小,白花。果实圆形,可做香料,也可入药。嫩茎和叶可以用来调味。 元秦简夫《东堂老》第三摺:「卖菜也,青菜白菜赤根菜,芫荽葫萝卜葱儿呵。」 *芫荽,揭阳揭东有读[huang5 sui1],惠来潮阳有读[nguang5 sui1] 芫,疑母。疑母字读h-者,如:鱼[he5]、瓦[hia5]、蚁[hia6]、岸[huan7]、额[hiah8]
Regional readings
4 regions
Shantou
uang5 sui1
Jieyang
uang5 sui1
Chaoyang
uang5 sui1
Chenghai
uang5 sui1