สระและตัวสะกด

1. หน่วยสัมผัสสระเดี่ยว

ระบบส่วนสัมผัสภาษาแต้จิ๋วมีสระพื้นฐานหกเสียง:

• a、o、e、i、u、ê

ê ใกล้เคียง [e] และไม่มีตัวตรงกันในพินอินจีนกลาง

สระเหล่านี้เป็นแกนของระบบ และรวมกับเสียงเลื่อนหรือเสียงท้ายได้

2. ส่วนสัมผัสประสม

ส่วนสัมผัสประสมเกิดจาก i, u หรือการรวมสระ:

• a ชุด ia、ua、ai、uai、au、iau (เพื่อให้ใกล้พินอิน สองตัวท้ายเขียนเป็น ao、iao）

• o ชุด io、oi、ou

• ê ชุด iê、uê

• i ชุด ui

• u ชุด iu

การออกเสียงจริงอาจต่างเล็กน้อยตามภูมิภาคและบริบท

3. เสียงท้ายนาสิกและเสียงกัก

ภาษาแต้จิ๋วยังคงเสียงท้ายนาสิกและเสียงกักสามคู่:

• -m / -b
• -n / -d
• -ng / -g

ได้แก่:

1. เสียงท้ายนาสิก

• -m：เสียงท้ายนาสิกรมฝีปากคู่ เช่น am（庵）

• -n：เสียงท้ายนาสิกปุ่มเหงือก

• -ng：เสียงท้ายนาสิกเพดานอ่อน

-n และ -ng ใกล้กับเสียงนาสิกในจีนกลางสมัยใหม่

2. เสียงท้ายกัก

-p, -t และ -k เป็นเสียงกักสั้นที่ไม่ปล่อยลมเต็ม เช่น: ap ak

3. เสียงท้ายกักเส้นเสียง

ยังมีเสียงท้าย -h เช่น: ah（鸭） ซึ่งเป็นเสียงท้ายกักเช่นกัน

ในภาษาสมัยใหม่ส่วนใหญ่ -n และ -d รวมกับ -ng และ -g แล้ว

4. ส่วนสัมผัสนาสิก

เสียงนาสิกให้อากาศผ่านปากและจมูกโดยไม่สร้างพยัญชนะนาสิกท้ายแยกต่างหาก

ในระบบปี 1960 -n ใช้เป็นเครื่องหมายนาสิก ไม่ใช่เสียงท้าย /n/

เปรียบเทียบ a (ไม่ขึ้นจมูก) กับ an (ขึ้นจมูก)

ตารางส่วนสัมผัส

ในสำเนียงเมืองสมัยใหม่ iam, iap และ iau อ่อนตัวเป็น iem, iep และ ieu